Czym są i jak powstają pleśniawki?

pleśniawkiPleśniawka – to rodzaj kandydozy jamy ustnej. To powierzchowna infekcja błony śluzowej, wywołana drożdżakiem Candida albicans. Pleśniawki występują w jamie ustnej, na języku i na podniebieniu w postaci białych plamek przypominających ścięte mleko. Pojedyncze plamki mogą zlewać się w większe wysepki, niekiedy tworzy się jednolita biała warstwa grzyba, który jest przyczyną pleśniawek, tak, że cała błona śluzowa pokryta jest białym kożuchem.  Obejmują całą jamę ustną: podniebienie twarde, miękkie, błonę śluzową policzków, dziąsła i język. W niektórych przypadkach zakażenie może przejść na przełyk, krtań, tchawicę i oskrzela.
Pleśniawki najczęściej występują u noworodków i niemowląt, ale zdarza się, że pojawiają się również u starszych dzieci i osób dorosłych (szczególnie w okresie leczenia antybiotykami lub w przypadkach osłabionej odporności).
Dolegliwość ta nie jest groźna, co nie oznacza, że można ją bagatelizować. Pleśniawki wymagają leczenia i odpowiedniego postępowania. Nie mniej ważna jest także profilaktyka, polegająca na przestrzeganiu kilku ważnych zasad, dzięki którym można ograniczyć do minimum ryzyko wystąpienia lub nawrotu choroby.

Przyczyny występowania
Przyczyną pojawienia się pleśniawek jest  zakażenie drożdżakiem Candida albicans. Do czynników zwiększających ryzyko zakażenia należą:

  • zakażenie podczas porodu (tzw. zakażenie pierwotne) – noworodki mogą zarazić się grzybami występującymi w drogach rodnych matki podczas akcji porodowej (kobiety ciężarne są szczególnie narażone na różnego typu infekcje, w tym także grzybicze);
  • antybiotykoterapia – pleśniawki są jej skutkiem ubocznym, więc niemowlęta, którym podaje się antybiotyki, są na nie bardziej narażone. Antybiotyki niszczą “dobre” bakterie, które są odpowiedzialne za ochronę organizmu przed “intruzami”.
  • obniżona odporność – układ immunologiczny niemowlaka jest jeszcze słabo rozwinięty, a co za tym idzie jest bardziej podatny na zakażenie;
  • wcześniactwo – zwiększone ryzyko zakażenia w tej grupie noworodków wynika z nierozwiniętej lub bardzo słabo rozwiniętej odporności;
  • brak należytej higieny – kontakt z zakażonymi przedmiotami, innymi noworodkami, opiekunami itp. (tzw. zakażenie wtórne). Może do niego dojść w wyniku podawania maluszkowi brudnego smoczka lub jego oblizywania, podawania brudnych grzechotek lub niewłaściwego przygotowywania posiłków.
  • choroba przebyta w dzieciństwie – jeśli dziecko chorowało wcześniej na pleśniawki, to ryzyko nawrotu jest stosunkowo duże.

Objawy pleśniawek:

  • biały, grudkowaty nalot (przypomina twaróg) na błonie śluzowej jamy ustnej. Nalot z reguły obejmuje język, dziąsła, podniebienie i wewnętrzną stronę policzków, ale nieleczone pleśniawki mogą rozprzestrzenić się na wargi, skórę, przełyk, a nawet krtań i tchawicę;
  • lekka postać choroby nie wywołuje bólu ani dyskomfortu, ale gdy dolegliwości się nasilą, powodują ból i trudności w przełykaniu;
  • białego nalotu nie da się łatwo zetrzeć palcem czy gazikiem (w przeciwieństwie do podobnego nalotu z mleka), a kiedy się nam to uda, pojawia się zaczerwienienie i/lub krwawienie;
  • w nasilonej postaci choroby może pojawić się utrata łaknienia (spowodowana bólem), chrypka, skłonność do wymiotów, niepokój i ogólne rozdrażnienie dziecka.
UWAGA! Pleśniawki są zaraźliwe!